نگاه دولت‌ به شرکت‌های خودش است تا صنایع کوچک|اشتباه دولت باعث شده جوانان بیکار و کسانی که تخصص و مهارت دارند مهاجرت کنند!

صنایع کوچک بخشی از صنعت هستند که با توجه به تعدد و گستردگی آن ها در کشور می توان گفت اگر این بخش درست حمایت شود می توانند نقدینگی را به سمت تولید هدایت کنند و بخش سرمایه گذاری مولد را فعال نمایند.

ترکیب اقتصادی دولت می تواند در دو سه دهه آینده موفق شود این دهه به هیچ وجه! حکومت موفق از تمام ظرفیت دانشگاه، بخش خصوصی، مردم و گروه ها ذیل قانون اساسی استفاده می کند.

ابوذر ندیمی، نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی خطوط، درباره تاثیر صنایع کوچک بر رشد اقتصادی  گفت: جمع بندی من در این مورد این است که سرمایه موجود در بازار از افراد جمع شده و از سرمایه گذاری های کاذب  به سمت تولید و سرمایه گذاری مولد هدایت  می ششود که  این اتفاق چند فایده دارد؛

نکته اول این است که ما می توانیم از تجربه و تسهیلات افراد در صور مختلف استفاده کنیم .

نکته دوم این است که از نظر ساخت و ساز زمان کمتری را صرف می کنیم بطوریکه سرعت عمل اجرایی در این بخش از صنعت بیشتر است.

نکته سوم این است که ما بخش بیشتری از جامعه را درگیر تولید و صنعت می کنیم و این باعث کاهش مواردی همچون تعدیل نیروی انسانی در یک کارخانه بزرگ می شود.

تسهیلات بجای آنکه به تعداد کمی در صنایع بزرگ برسد واحدهای بیشتری را در صنایع کوچک شامل شود و رشد کار تولید را شاهد باشیم

نکته چهارم  مربوط به نیازهای کشور است . با توجه به میزان تقاضایی که در کشور وجود دارد، این شرکت ها می توانند با حمایت‌هایی که از سازمان صنایع کوچک دریافت می کنند ، بخشی از سرمایه نقدی را جذب و آن را مدیریت کنند و نیازهای جامعه را شناخته و به آن پاسخ دهند که طبیعتا ضمن افزایش میزان اشتغال می تواند مدیریت و هزینه منابع را حاکم باشد.

نکته پنجم که می شود در این بخش تعریف کرد امکان حمایت و دریافت تسهیلاتی است . دولت همیشه بخشی از یارانه نرخ سود خود را در بودجه می آورد تا به کارخانه ها و صنایع تسهیلات بدهد که در این قسمت می شود با تعدد انجام شود یا به تعبیر دیگر با توجه این مورد که بانک ها سود خودشان را دریافت می کنند، دولت می تواند با تامین در خور عددی از میزان نرخ سود  باعث کاهش هزینه ها شود و به تعداد بیشتری هم تسهیلات پرداخت کند چراکه میزان مبالغ دریافتی صنایع کوچک بسیار کمتر از عدد خواسته شده از سمت صنایع بزرگ می باشد و این باعت می شود تسهیلات بجای آنکه به تعداد کمی در صنایع بزرگ برسد واحدهای بیشتری را در صنایع کوچک شامل شود و رشد تولید را شاهد باشیم.

 نکته بعدی این است که صنایع کوچک زمانی که قصد ورود به بازار را دارند تلاش می کنند خود را توسعه دهند که این توسعه در کلان باعث توسعه کشور می شود چون بخشی از موارد مهم در رشد اقتصاد کشور همین مباخث است، به طوری چیده شود که انگیزه را در بخش صنایع کوچک ایجاد کند.

اما دیگر نکته این است که در صنایع بزرگ ما با ساخت و سازهای طولانی مدت و بزرگ روبرو هستیم که بخشی از سرمایه  بلااستفاده می ماند اما در صنایع کوچک نیازی به زمین های بزرگ نداریم و زمان ساخت و ساز کمتر است و درنتیجه باعث فعالیت سریع این بخش می شود.

 نکته بعدی در بخش شهرک های صنعتی این زمین ها خالی نمی ماند چراکه  کوچک هستند و زود معامله می شوند و از سویی دیگرافراد سریع می خواهند کار خود را راه اندازی کنند.

در مجموع می شود گفت در صنایع کوچک دیگر مشکل هدایت سرمایه به کلان شهر ها را هم نمی بینیم و این باعث می شود فعالین اقتصادی در این بخش با توجه به نیازها و ظرفیت ها در شهرهای کوچک کار خود را راه اندازی کنند که این نکته باعث اشتغال و توسعه در تمام شهرها می‌شود نه فقط کلان شهر ها که بعد از گذشت زمان هم این مشکلاتی که می بینم به وجود بیاید.

دولت ها بیشتر نگاهشان به شرکت های دولتی خودشان است

رابطه بین دانشگاه و صنعت شگل نکرفته ، به تعبیر دیگر دانشگاه را درگیر پروژه نکرده اند تا بتوانیم این همکاری را تداوم بخشیم

عضو کمیسیون اقتصادی مجلس هفتم دردباره اقدامات دولت نسبت به صنایع کوچک گفت: بنده معتقدم که نه این دولت بلکه در تمام دولت ها  این سه مورد اتفاق نیفتاده:

اول) رابطه بین دانشگاه و صنعت شگل نکرفته ، به تعبیر دیگر دانشگاه را درگیر پروژه نکرده اند تا بتوانیم این همکاری را تداوم بخشیم.

دوم) موضوع بانک هاست، بانک ها متاسفانه بدلیل مسایلی که هست در اصل تسهیلات دهی  نگاهی که به صنایع کوچگ دارند نگاه حداقلی است، البته کارهایی انجام شده اما  بانک ها مایل به پرداخت بزرگ هستند چرا که  سود بزرگتری هم نصیبشان می شود.

سوم) دولت یا دولت ها بیشتر نگاهشان به شرکت های دولتی خودشان است که این شامل تمام شرکت های دولتی ، نهادی، حاکمیتی، بنیادی سازمانی و آستانه‌ای است. بنابر این دولت‌ها در تمام این سالها اصلا دغدغه این بخش را نداشتن چراکه کارفرما هستند و تا زمانی که دولت ها کارفرما باشند این موارد ادامه خواهد داشت .

دولت باید فقط هادی، حامی و سیاستگذار باشد و مرجع باشد نه اینکه نقش منبع را ایفا کند و این شامل تماما دولت ها می شود. چراکه دغدغه و درآمد شان از جای دیگری است و مالیاتشان را هم می گیرند، و مجموع نگاه شان به شرکت های بزرگ دولتی و حاکمیتی بوده است . در بحث اشتغال هم این اشتباه دولت باعث شده نیمی از جوانان بیکار باشند و متاسفانه  کسانی هم که تخصص و مهارت دارند مهاجرت کنند در مجموع ضررهای این بخش مربوط به سیاستگذاری های دولت ها است.

دولتی موفق است که همه را دارد

مشاور سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی دولت دوازدهم درمورد ترکیب اقتصادی دولت اضافه کرد: این ترکیب می تواند در دو سه دهه آینده موفق شود و در این دهه به هیچ وجه نمی توانند چراکه اساس مدارک نقشی در اجرا ندارند.

رئیس سازمان برنامه و بودجه  و بخشی دیگر از مسئولین از یک دانشگاه  هستند که در این صورت از یکدیگر دفاع میکنند

موضوع اول این است که نیار به تجربه دارند و چون نگاه حاکمیتی بوده باعث شده تجربه بخش خصوصی را در این حوزه نداشته باشیم.

موضوع بعدی این است که حلقوی عمل می کنند و دانشگاهی هستند و حتی رئیس سازمان برنامه و بودجه  و بخشی دیگر از مسئولین از یک دانشگاه  هستند که در این صورت از یکدیگر دفاع می کنند که نتیجه آن عدم موفقیت می شود و می توان ناکامی‌ها را مشاهده کرد.

ما هرجایی که اجرا را صرفا در مدرک ببینیم و شایسته سالاری را کنار بگذاریم با این مشکل مواجه می شویم. 

همسو بودن دولت  با مجلس خوب است اما این بیشتر در مسایل کلان کارامد است  چراکه باعث شده نظارت ها در ضمن تعارف انجام شود. ما باید بفهمیم با توجه به حجم و میزان مشکلات باید با جمع کار کنیم نه بخش خاص.

دولتی موفق است که همه را دارد و حتی با بخش خارج از کشور هم کار می کند. اما دولتی که خود را محدود به 10 یا 20میلیون می کند این مشکلات پیش می آید چراکه در اینصورت با شما یا همکاری نمی کنند و یا موانع ایحاد می کنند. در کل حکومت موفق از تمام ظرفیت مانند دانشگاه و بخش خصوصی و مردم و دیگر گروه ها در ذیل قانون اساسی استفاده می کند.